
به گزارش خبرنگار تابناک از استان لرستان؛ خبرنگاری در لرستان صرفاً یک شغل نیست که بتوان برایش مراسم گرفت و با چند جمله تبریک، پرونده یک سال فعالیت رسانهای را بست. رسانه در استانی که همچنان با انبوهی از مسائل زیرساختی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، اشتغال، راه، آب، سرمایهگذاری و توسعه دستوپنجه نرم میکند، یک «عنوان شغلی» نیست؛ یک مسئولیت اجتماعی سنگین است.
خبرنگار لرستانی هر روز با مسئلهای مواجه است که نمیتواند از کنار آن بیتفاوت عبور کند؛ از پروژههای نیمهتمام و مطالبات انباشته مردم گرفته تا بیکاری جوانان، مهاجرت، محرومیت برخی مناطق، مشکلات تولید و سرمایهگذاری و دهها مسئلهای که هنوز پاسخ روشنی برایشان پیدا نشده است.
در چنین شرایطی، شاید بهترین بزرگداشت خبرنگار این نباشد که او را چند ساعت به مراسمی دعوت کنیم، هدیهای بدهیم و عکس یادگاری بگیریم؛ بهترین بزرگداشت، حل همان مسئلهای است که خبرنگار ماهها برایش گزارش نوشته و مطالبهگری کرده است.
اگر قرار است از خبرنگار لرستان تقدیر شود، بگذارید یک روز از او بپرسیم: «کدام مطالبه مردم را پیگیری کردی و هنوز پاسخی نگرفتهای؟» بعد همان مطالبه را روی میز مسئول بگذاریم.
خبرنگار، بیش از تبریک، پاسخ میخواهد؛ پاسخ برای مردمی که صدای آنهاست.
۱۷ مرداد برای خبرنگار لرستانی زمانی معنا پیدا میکند که به جای تجلیل از «خبرنگار»، از رسالت خبرنگاری تجلیل شود؛ رسالتی که نه با لوح تقدیر تمام میشود، نه با کارت هدیه و نه با یک عکس یادگاری.
لرستان آنقدر مسئله دارد که خبرنگارش فرصت چندانی برای جشن گرفتن ندارد؛ او باید همچنان بنویسد، مطالبه کند، پیگیری کند و بپرسد: چرا وضع لرستان با این همه ظرفیت و پتانسیل بدینگونه است!
یادداشت؛ امیر محمد رضایی (مدیر سایت خبری تابناک در استان لرستان)
انتهای پیام/